Uitvoeringsparagraaf

Wat & Waarom

Een uitvoeringsparagraaf schrijven dwingt je al vroeg in het proces na te denken over de uitvoering en uitvoerbaarheid van het beleid. Zo verklein je de kans dat je bij de uitvoering tegen problemen aan loopt. Je beleid wordt dus effectiever.

In de uitvoeringsparagraaf besteed je vooral aandacht aan het invoeren van het beleid: de manier waarop je dat doet, moet in lijn zijn met de doelen die je wilt behalen. Daarnaast moet de invoering ethisch verantwoord en weloverwogen gebeuren. Afwijken van deze drie criteria kán, mits goed onderbouwd.

In de uitvoeringsparagraaf maak je een concreet ontwerp voor de uitvoering van het beleid. In dat ontwerp staan*:

  • welke beleidsinstrumenten je gebruikt en waarom, én hoeveel dat kost;
  • de betrokken actoren, wat zij gaan doen en wat hun bevoegdheden zijn (actoren- of krachtenveldanalyse);
  • de (uitvoerings)alternatieven die je hebt overwogen en waarom deze het niet geworden zijn;
  • (een samenvatting van) de risicoanalyse en een beschrijving van de manier waarop je de beleidsuitvoering kunt aanpassen als de omstandigheden veranderen;
  • een tijdsindicatie: wanneer wordt het beleid uitgevoerd (tijdspad) en wanneer zijn (tussentijdse) evaluatiemomenten?

Bereikt de uitvoering op deze manier de beoogde doelen? Bevordert deze uitvoering de acceptatie van het beleid? Bevordert de uitvoering de doelmatigheid?

*De uitvoeringsparagraaf is de eerste stap van het ontwerpen van de uitvoering. De uitvoeringsparagraaf is onderdeel van het beleidsstuk dat aan Provinciale Staten wordt aangeboden. De eventuele tweede stap is de uitvoeringsnota. Deze wordt aangeboden aan Gedeputeerde Staten.

De uitvoeringsparagraaf is een eerste indicatie voor de daadwerkelijke beleidsuitvoering. In de paragraaf schrijf je nog geen afspraken; die komen pas in de uitvoeringsnota terug. In de uitvoeringsnota schrijf je een gedetailleerde uitwerking van je eerste ontwerp.